Gran ‘Don Carlo’ pese al Don Carlo

Foto:   M. Á. FERNÁNDEZ

 

JULIÁN CARRILLO
A Coruña 1 OUT 2019

O Teatro Colón da Coruña foi o escenario elixido para a versión de concerto da ópera Don Carlo de Verdi, organizada por Amigos da Ópera da Coruña dentro da súa Programación Lírica desta tempada. Xunto aos solistas vocais actuaron a Orquestra Sinfónica de Galicia, a Banda Municipal da Coruña e o Coro Gaos, todos baixo a dirección de Kamal Khan. A versión executada é a de catro actos revisada polo mestre italiano para a súa estrea no Teatro Alla Scala de Milán, coa tradución por Achille de Lauzières do libreto orixinal francés de François Joseph Méry e Camille du Locle.

No elenco protagonista cabe destacar a actuación de Carlos Álvarez como Rodrigo, ao que o barítono malagueño prestou todo o empaquetado e nobreza da súa voz e sentido teatral, nunha soberbia actuación de principio a fin, que levou a maior ovación individual nos saúdos finais. Xunto a el, a Isabel de Valois de Angela Meade, inmensa sempre pola súa voz de enorme capacidade dramática, con preciosos brillos e filados e un fiato rayano no imposible polo seu enorme control da columna de aire, que lle permite un fraseo moito máis que xeneroso e uns finais sen fin.

O drama interno da soidade humana e política de Felipe II estivo magníficamente servido por Ferruccio Furlanetto, especialmente no monólogo inicial do terceiro acto, «Ela giammai m’amo» e na súa escena co Gran Inquisidor, idóneamente representado pola voz, presenza escénica e habitual bo facer de Luiz- Ottavio Faria, un vello coñecido polas súas actuacións anteriores na Coruña. Pola súa banda, Elena Zhidkova fixo unha Eboli de moito carácter e peso dramático por voz e expresión corporal e facial.

O personaxe peor servido foi sen dúbida o do protagonista Don Carlo, interpretado por Francesco Pio Galasso. Unha elección bastante incomprensible porque o tenor italiano é un caso arquetípico de bo instrumento mal utilizado. A súa voz ten grandes posibilidades pero a súa emisión de apoio traseiro procúralle un timbre un tanto gutural, que lle dificulta expresar correctamente -de maneira especial nas pasaxes no rexistro agudo- todo o que Verdi escribiu para o seu rol. Demasiada gola, mesmo para a corte de Felipe II.

Os comprimarios, Jeroboám Tejera, baixo; María Lueiro, soprano; Carmenchú Domínguez, soprano e o tenor Enrique Alberto Martínez cumpriron máis que dignamente cos seus papeis. O mesmo pódese dicir do Coro Gaos, que dirixe Fernando Briones e que na segunda parte deu un bo uso aos palcos do Colón, gañando en presenza sonora. Kamal Khan mostrou unha boa capacidade concertadora e, aínda que hai que dicir que se fai moi estraño verlle dirixir ao coro de fronte ao público, fai expresar moi ben os distintos ambientes e tramas da obra.

A Orquestra Sinfónica de Galicia volveu ser un gran conxunto de foso coa expansión que permite o escenario do Colón. A Banda Municipal da Coruña soou entre caixas con bo empaste e precisión, na que quizais sexa a súa primeira colaboración operística, o menos en moitos anos. Benvida sexa.

 

https://elpais.com/ccaa/2019/10/01/galicia/1569950255_174096.html

 

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.