10 NOVEMBRO – SOFYA MELIKIAN (Pianista)

SOFYA MELIKIAN (Pianista)


F. CHOPIN
NOCTURNO EN DO MENOR, OP. 48 Nº 1

F. MOMPOU
VARIACIONES SOBRE UN TEMA DE CHOPIN

F. CHOPIN
POLONESA-FANTASIA EN LA BEMOL, OP. 61

E. GRANADOS
GOYESCAS

 

No segundo recital da presente tempada, a pianista Sofya Melikyan presentouse cun programa con música de Fryderyk Chopin, Federico Mompou e Enrique Granados. A primeira parte tivo unha coherente estrutura, como de viaxe circular con principio e fin no pianista polaco (Nocturno en do sostido menor, op. 48 nº 1 e Polonesa-fantasía en la bemol maior, op 61) e, engarzadas entre ambas, as Variacións sobre un tema de Chopin de Mompou. A segunda parte tivo como protagonista a Granados no seu suite para piano: Goyescas.
Melikyan fai un Chopin de fortes contrastes expresivos. Unha especie de amálgama de dozura e forza -cun aparente predominio daquela- que destacou xa desde a súa versión del Nocturno con que iniciou o recital. As Variacións de Mompou son especialmente propicias para ese tipo de contrastes tímbricos. Nelas, mostrou Melikyan o aspecto máis impresionista da obra, cun son en ocasións próximo ao nebuloso e que noutras, pola súa dureza e brillo, parecía querer lembrar o que o autor chamaba «o acorde metálico». A Polonesa-fantasía op. 61 trouxo de volta ao auditorio ao Chopin máis épico.
Melikyan fai un Chopin de fortes contrastes expresivos. Unha especie de amálgama de dozura e forza -cun aparente predominio daquela- que destacou xa desde a súa versión del Nocturno con que iniciou o recital. As A versión de Goyescas por Melikyan foi unha acertada mostra dos caracteres cambiantes das seis pezas que a compoñen e da súa inspiración en senllas obras de Goya. A graza con que interpretou os requiebros beneficiouse dunha notable soltura mecánica, aspecto técnico que se puido valorar ao longo da suite: Coloquio na Reixa foi unha sucesión de tenrura, picardía e un certo arrebato; houbo voo danzante no Fandango.
O xesto de agrado case permanente da pianista pareceu demostrar a súa satisfacción polo traballo realizado.

CRITICA DE JULIÁN CARRILLO AL CONCIERTO DEL DÍA 10 DE NOVIEMBRE. PUBLICADA EL 12/11/2015 EN «EL PAÍS»

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.